Á sunnudaginn bauð Romi systir mín mér með sér í trecking göngu með klifurhóp sem hún er í. Okkur leist báðum bara svona ágætlega á þetta allt saman að við ákváðum bara að skella okkur. Svo að á sunnudaginn reif ég mig upp rétt rúmlega sex þar sem rútan fór af stað rétt rúmlega sjö.

Keyrt var í um to og hálfan tíma út úr Neuquén að lítilli á. Þaðan var gangan svo hafin. Tony, fararstjórinn, sagði þegar gangan var rétt að byrja að gert væri ráð fyrir fjögurra til fimm tíma göngu eftir gljúfri sem við kæmum brátt að, að þetta væru um 25 kílómetrar eftir gljúfrinu þangað sem rútan ætlaði svo að bíða eftir okkur.

Við komum svo fljótlega að gljúfrinu þessu og við blasir alveg stórfenglegt landslag. Gangan var oftar en ekki svolítið snúin þar sem við þurftum að krossa ánna á nokkurra mínútna fresti eða svo þar sem oftar en ekki var ekk um annað að ræða þar sem kletta veggur eða einhver álíka fyrirstaða kom í veg fyrir að hægt væri að halda áfram á þeirri hlið sem við vorum stödd í hvert skipti.

Allt gekk þetta nú vel fyrir sig, stoppuðum og borðuðum og gengum og gengum. Svo voru liðnir fjórir tímar, svo fimm, svo sex og þaðan fram eftir götunum. Loks tekur hópurinn sig saman þar sem gljúfrið virðist engan endi ætla að taka og við ákveðum að fara upp úr því og ganga fyrir ofan það þar sem þannig kæmumst við talsvert hraðar yfir. Eftir um hálftíma göngu fyrir ofan er svo ákveðið að snúa aftur við í gljúfrið og klífa það hinum meginn og halda beint út að þjóðveginum sem var í nokkurra kílómetra fjarlægð og ná þaðan sambandi við bílstjóran sem enginn hafði getað náð i vegna sambandsleysis.

Voða kátir snéru allir við aftur í gljúfrið en einhver misskilningur varð þó þar sem fjórir úr hópnum verða viðskila við hópinn og fara einhverja aðra leið. Svo leituðum við að þeim út um allt þangað til loks við sjáum að þeir eru bara mættir hinum meginn við gljúfrið og hafa fundið mun styttri og betri leið yfir. Komumst svo loks yfir og fararstjórarnir heltu sér yfir þessa fjóra fyrir að skilja sig svona frá hópnum án þess að láta vita.

Svo göngum við þessa kílómetra að þjóðveginum og það byrjar smám saman að kólna og dimma og flest allir bara með mat og föt fyrir nokkurra tíma ferð í dagsljósi. Svo þarna erum við að krókna úr kulda, svöng í blautum skóm sem eru fullir af sandi og höfum ekki minnstu hugmynd um hvað er langt í veginn og eftir það hvernær og hvort rútan kemur þar sem klukkan er að detta í níu að kvöldi til.

Þegar á þjóðveginn er svo komið voru þrír strákar sem húkkuðu far með pallbíl sem átti leið hjá og fóru í nálægasta bæinn þar sem þeir komust í símasamband og gátu haft samband við rútubílstjóran. Á meðan biðum við hin við vegkantinn að krókna úr kulda og að borða allt það sem einhver átti eftir af mat svo sem eintóma kæfu og fleira álíka.

Loks kom svo rútan upp úr tíu um kvöldið og við heim rétt eftir miðnætti.

Svo fjögurra tíma gangan varð rúmir tíu tímar, hiti varð kuldi, sá sem var saddur varð svangur, skór blotnuðu og fylltust alltaf af sandi sama hversu oft maður tæmdi þá og ég get svo svarið það að það er ekki ein andskotans planta í Patagoníu eyðimörkinni sem ekki stingur eða rispar mann svo við systkinin sem vorum í stuttbuxum erum álíka rispuð og eftir árás frá tígrisdýri. En þrátt fyrir allt þetta var þessi ferð svo heldur betur skemmtileg að ég myndi fara aftur strax í dag án frekari spurninga.

Henti svo inn myndum frá feðrinna í gær sem þið getið dundað ykkur við að skoða.

Kristján 

Thad sem helst er í fréttum er ad ég er nýlega kominn heim úr 9 daga ferdalagi. Thann 8. feb. lagdi ég af stad til Santa Fe, borg í um 18 rútutíma fjarlaegd. Í Santa Fe býr íslenskur drengur sem gengur undir nafninu Sigurdur Rúnar, eda Siggi. Vid hofdum lauslega undirbúid nokkra daga heima hjá honum ádur en vid héldum í smá bakpokaferdalag.

Í Santa Fe var ég í 4 daga (ef ég man rétt). Siggi var búinn ad skipuleggja ýmislegt en einhverra hluta vegna datt thad allt upp fyrir, hvert fyrir sína ástaedu. Svo thad var svo sem ekki mikid sem vid gerdum thar annad en ad skoda borgina, djamma og skelltum okkur svo í dýragardin ad sjá dýr frá svaedinu og jú svo kíktum vid ad Íslendinga sid í bíó.

Á mánudags eftirmiddegi héldum vid svo í 12 tíma rútuferd til Pinamar. Pinamar er lítill strandbaer sem er einstaklega vinsaell yfir sumartímann, thangad fara margir í sumarfrí en thó flest allir thar frá Argentínu.

Í Pinamar tókst okkur med hjálp leigubílstjóra ad finna ódýrasta hótelid í bae fullum af hótelum, thad var meira ad segja ódýrara en hostel thar sem madur fékk koju og var med 8 manns í herbergi. Thegar vid komum á hótelid um klukkan 7 um morgunin er okkur sagt ad oll herbergin séu upptekin en thad losni eitt herbergi kl. 11. Vid skellum okkur bara á thad thar sem vid fengum tharna sér herbergi med sturtu, og tveimur rúmum fyrir skít og ekki neitt. Fengum svo ad skilja toskurnar okkar eftir á hótelinu ádur en vid héldum af stad í 4 tíma gonguferd medan vid bidum eftir herberginu. Thar sem Pinamar er ekki sérlega stór baer thá vorum vid á um tveimur tímum búnir ad sjá allt sem haegt var ad sjá og rúmlega thad svo vid tók stefnulaust rollo um sofandi midbaeinn. Deginum eyddum vid svo á strondinni og á hótelinu.

Naesta dag rifum vid okkur á lappir fyrir allar aldir og vorum maettir á strondina kl. 2. Dagurinn leid ekki ósvipad theim fyrri en gerdum reyndar tilraun til thess ad finna bar eda skemmtistad um kvoldid. Uppúr klukkan hálf 3 ákvádum vid ad vid vaerum their einu í baenum sem hofdu hugsad sér ad djamma og roltum frekar svekktir heim á hótel.

Á thridja deginum héldum vid svo til Mar del Plata, borg í tveggja og hálfs tíma fjarlaegd, líka túristadaemi vid strondina, en thó meira í taka vid Benidorm, stórborg full af skítum túristum, jafnvel skítugri en Benidorm J.

Fundum thar enn ódýrara hótel en í Pinamar og eyddum okkar tíma thar í ad skoda baeinn, gerdumst meira ad segja nógu menningarlegir til ad skoda kirkju og kíktum svo á strondina thar sem voru staerstu oldur sem ég hef á aevi minni séd med berum augum. Siggi skellti sér útí en ég ákvad ad thennan daginn nennti ég thví ekki. Var svo reyndar ekki lengi ad finna útúr thví hvad hann var ad skemmta sér vel tharna svo ég demmdi mér útí med honum.

Um kvoldid skelltum vid okkur svo á bar thar sem vid vorum svo heppnir ad hitta á theta líka úrvals local band sem var ad spila. Vorum thar thangad til tónleikunum lauk og tókum svo taxa í hverfi thar sem er mikid af borum og skemmtistodum thar sem vid tókum pubbarolt og skodum allt sem var opid thetta fimmtudagskvold.

Vorum tharna í tvo daga en keyptum okkur svo rútumida til Neuquén thar sem ég bý.

Siggi var svo hérna í eina 4 eda 5 daga og vid héldum okkur vid vanann og gerdum svo gott sem ekkert. Hafdi hugsad mér ad fara ad hoppa klettana sem ég greindi ykkur eitt sinn frá en vegna vedurs og annarra ástaedna komumst vid ekki í thad. Vid fórum thá bara meira í bíó og tjilludum vid ánna eins og ég er vanur.

 Ég verd thví midur ad vidurkenna ad ég tók svo gott sem engar myndir í thessari ferd og thaer fáu sem ég tók eru nánast allar úr dýragardinum. Siggi var hins vegar virkari med myndavélina svo ad í thetta skiptid aetla ég bara ad vera latur og benda ykkur bara á myndasíduna hans. http://siggirunar.spaces.live.com/ Farid tharna í ferdalag 9.-22. feb. og thar er ad finna allar myndirnar. 

Heil og sael ad sinni.

Krissi

Thá er ég kominn heim úr rúmlega viku ferd sem ég fór ásamt 33 odrum skiptinemum. Ferdinni var heitid til sudurs ad skoda jokla og thess háttar en á sama tíma gafst okkur líka taekifaeri til thess ad fara á strondina og ýmislegt fleira.

Farid var frá borginni minni svo ég var heppinn og thurfti ekki ad ferdast neitt til ad byrja ferdina, ólíkt sumum sem thruftu ad sitja 24 tíma í rútu bara til ad komast til Neuquén og komast í adra rútu.

Vid logdum af stad kl. 23 fostudaginn 5. jan og eyddum thví allri fyrstu nóttinni og fram ad hádegi naesta dags í rútunni. Thar byrjadi madur ad kynnast krokkunum smám saman. Flestir krakkarnir eru reyndar úr nordrinu og ég hafdi thví ekki hitt thá ádur thar sem thau fóru á annan stad í Buenos Aires thegar vid oll komum til Argentínu. Fyrstu tímarnir fóru thví ad kynnast krokkum og svo smám saman thagnadi í rútunni er fólk leid út af sokum threytu.

Ég er svo skemmtilega óheppinn ad mér virdist vera ómogulegt ad sofa í rútum eda hvada farartaeki sem er ef út í thad er farid og thar sem 3 naetur í thessu ferdalagi voru í rútunni kom thad sér afar illa fyrir mig. Var alveg sérstaklega skemmtilegt á nóttunni thegar gjorsamlega allir voru sofnadir, ekkert ljós til ad lesa og mp3 spilarinn minn batteríslaus. En ég dó ekki rádalaus og gerdi mér ferd á nedri haedina ad spjalla vid bílstórann thar sem mér thótti nokkud oruggt ad hann vaeri vakandi, gud hjálpi okkur ef hann er thad ekki.

Stoppudum svo eina nótt á hóteli í Trelew á leid okkar til El Calafate sem er túristabaer sem liggur nálaegt joklasvaedi. Í Trelew fórum vid út í smá stund um kvoldid og eftir ad vid komum heim á hótelid hópudust flestir saman í herbergi nokkurra strákanna. Thad teiti endadi thó uppúr 4 thar sem kvartad var all nokkrum sinnum undan hávada thar sem vid vorum líklega um 20 í herberginu og á svolunum.

Á thridja degi komum vid svo til El Calafate thar sem okkar beid thetta líka frábaera hótel stadsett rétt utan vid baeinn og í 3 mín gongufaeri frá fallegu vatni. Sjá má myndir frá sundsprett sem vid fengum okkur vid vatnid thetta í myndunum frá ferdinni sem ég er ákkúrat thessa stundina ad hlada inn. Thad vakti med mér mikla undrum thegar einn starfsmadur hótelsins ávarpadi mig og spurdi mig á íslensku hvort ég taladi málid. Hann hafdi sem sagt laert íslensku af íslenskri stelpu sem hafdi unnid á hótelinu rúman mánud og hafdi tekist svo vel til ad hann gat med med ágaetum haldid uppi bjogudu samtali en engu ad sídur alveg ótrúlega vel maeltur og med framburd á ordunum alveg á tandurtaeru, eda svona svo gott sem.

Frá El Calafate fórum vid fyrst í skodunarferd med túristabát og sigldum upp ad stórum ísvegg thar sem jokullinn sem er skridjokull brotnar nidur. Einnig má sjá alveg heilan helling úr thessari ferd á myndunum.

Svo var thad hápunktur ferdarinnar. Einn daginn baudst okkur taekifaeri á ad velja milli bátsferdar milli ísjaka og ad sjá ótrúlega stadi eda thá ad fara í svo kallad "trekking" sem er í rauninni bara ganga á joklinum. Ég var svo sannarlega ekki spenntur fyrir thví ad sitja meira á rassgatinu svo ég fór ásamt 14 odrum krokkum í gonguna. Ferdin var tók allan daginn og fórum vid fyrst á útsýnispalla og ýmislegt og ad lokum med bát ad stadnum thadan sem gengid var. Thar var útskýrt fyrir okkur ýmislegt um jokulinn, haettur og hvad er haegt ad sjá og hvernig allt daemid virkar. Svo voru graejadir á okkur mannbroddar og vid klár í ad klífa kvikindid. Gangan var nú samt tiltolulega audveld en engu ad sídur stórskemmtileg og thar sáum vid alveg hreint ótrúlega stadi.

Loks var svo haldid frá Calafate til Trelew thar sem vid vorum eina nótt og eina í rútunni. Thar gerdum vid ýmislegt skemmtilegt svo sem ad fara á strondina og fara út um kvoldid. Fórum svo líka á strodina í bae sem hetir Las Grutas á leidinni heim en baerinn thessi er vinsaell sem sumarleifisstadur hérna thar sem sjórinn er hlýr og thess háttar.

Eftir thetta ferd á ég nú ótrúlega mikid af gódum vinum og einnig margt sem kom mér mikid á óvart. Ég hafdi t.d. ekki gert mér grein fyrir thví hvad ég saknadi kuldans thangad til eg gekk út úr rútunni einn daginn og vard alveg skítkallt og mér leid svo ótrúlega vel ad ég get varla lýst thví. Líka skrítid hvernig mér leid stundum miklu meira eins og ég vaeri med krokkunum heima thegar ég var med krokkum frá Svíthjód, Danmorku, Belgíu og thess háttar, thad er eitthvad sem vid Nordurlandabúar sérstaklega eigum sameiginlegt, hvad thad er veit ég ekki alveg en eitthvad er thad. Held ad thad sé eitthvad félagslegt málfrelsi, thad er ad thad er voda fátt sem er tabú, thad er ekkert off limits thannig ad thad megi ekki tala um thad, en thad er ýmislegt thannig hér í Argentínu.

En jaeja svo thid fáid nú smá tíma til ad skoda myndirnar thá laet ég thetta gott heita í bili.

Kristján

Vil byrja á thví ad óska ollum gledilegs nýrs árs og thakka fyrir gódar stundir á lidnu ári.

Áramótin hérna í Argentínu voru býsna hress og skemmti mér mjog vel.

Eyddum fyrst kvoldinu hérna heima med fjolskyldunni, grilludum geit og ýmisleg hressileg heit. Skellti mér svo um 2 leitid í partý til vinar míns. Teitid thetta var hid hressasta og endandi á thví ad thad voru fleiri úti á gotu heldur en inni í húsinu. Their braedur sem héldu partýid settu bílinn í gang fyrir utan med tónlist (enda bíllinn thessi svo stútfullur af graejum ad thad er varla pláss fyrir fólk inni í honum) og thar donsudu allir sem var mjog skemmtilegt fyrir dansandi adila, ekki jafn skemmtilegt fyrir thá sem hofdu logt bílunum sínum vid gotuna thar sem thónokkrir bílar mistu hlidarspegla og sitthvad fleira.

Um 6 leitid héldum vid svo á risa stórt úti electro-fest. Thegar tharna var komid vid sogu var ordid býsna bjart og mér fannst soldid skrýtid ad vera ad dansa í dagsbirtu seinna um morguninn. Svo thegar vid komum heim var kominn dagur og foreldrar okkar einnig vaknadir og svona skemmtilegt.

En já thá eru jólin og tilheyrandi lidin og thad var býsna skrítid ad vera svona langt frá fjolskyldu og vinum. Hér er reyndar ekki sama hátída klikkunin og heima og ekki gert naerri thví eins mikid úr jólunum og ásamt thví ad sakna ykkar saknadi ég jólanna eins og ég á venjast theirra svolítid.

Já heil og sael og gledileg jól.

Thá er komid fram á annan í jólum og ég verd ad segja ad jólin thessi hafa verid talsvert frábrugdin theim sem vid eigum ad venjast á Klakanum. Til ad byrja med komst ég ekki beint í jólaskapid fyrr en jólin voru hringd inn, og thá ekki nema smá.

Á adfangadag kom oll fjolskyldan saman. Jólin voru ekki ad ollu leiti frábrugdin thó, hér er sama hefdin fyrir thví ad borda á sig gat og ég lét ekki segja mér thad tvisvar og tók hraustlega til matar míns. Á bordinu stód ýmislegt til boda svo sem kalt svínakjot, kaldur kjúlli, kold skinka ásamt ýmsum salotum og odru lostaeti.

Jólin hringja svo inn kl. 12 á midnaetti en ekki kl. 6 og thá opnudum vid pakkana. En ekki thessi kósý stemmning thar sem einn opnar einn og einn pakka í einu og adrir fylgjast med og sotra á kaffi, nei hér var ollum pokkum dreift í einu og allir rifu thá upp í einni kaos og svo vissi madur ekkert hverjum madur var búinn ad thakka og hverjum ekki.

Fékk ýmsar gódar gjafir svo sem stuttbuxur (2 stk.), argentínsku fótbolta treyjuna, hlýrabol og svo er ég búinn ad fá baekur frá Unni fraenku og fammilíu (kaerar thakkir) og skyrtu og lopavetlinga frá Geira fraenda og hans búnti (muchas gracias) Adrar gjafir frá Klakanum hafa enn ekki skilad sér.

Jóladagur var svo án efa sá skrýtnasti sem ég hef upplifad. Fórum ásamt vinafjolskyldu í "pic-nic" á mjog fallegan stad vid ánna, talsvert út fyrir borgina. Thar var setir og spjallad, drukkid "mate" og svo eyddum vid strákarnir gódum tíma vid ánna ad henda ollur fram af rúmlega 10 metra háum klettum í ánna. Dagurinn endadi svo á dýrindis "asado" thar sem geitar tittur var heilgrilladur og bragdadist svona líka ljómandi. Thví midur gleymdist myndavélin á jóladag svo engar myndir eru til af thví.

Hins vegar eru komnar myndir frá jólunum ásamt myndum sem aetladar eru sem thakkir fyrir thaer gjafir sem mér hafa borist frá Íslandi, adrar gjafir sem skila sér fá sína mynd thegar thar ad kemur.

Myndir: http://picasaweb.google.es/krissip

Kv. Kristján Pétur

Var ad opna nýja og ekki svo glaesilega myndasídu, einfaldlega thaegilegri en sú gamla og af thví Mist er snillingur ad benda mér á hana

http://picasaweb.google.com/krissip

Og svo er nýtt blogg hérna fyrir nedan sem ég frussadi inn í dag.

Thá er lidinn dágódur tími sídan ég sídast lagdi leid mína hingad. Ég hef verid ad bralla ýmislegt gegnum dagana en faestu ad thví aetla ég nú samt ad segja ykkur frá.

Kominn saemilega inn í sumarfríid núna og ad dunda mér vid ýmislegt. Byrjadi fyrir tveimur vikur í kayjakródri sem ég er alveg dolfallinn fyrir og fer 3var í viku á morgnanna ad ánni ad stunda thá ydju mína. Thá daga sem ég ekki legg leid mína thangad fer ég svo í raektina svo ég hef nóg fyrir stafni fyrri part dags alla daga vikunnar í thad minnsta. Thad er ekki alveg somu sogu ad segja med seinni part dags thar sem krakkarnir hafa flestir eitthvad verid ad stússast í endurtektarprófum og laga til thad sem midur fór um veturinn og thví hefur madur oftar en ekki bara eytt eftirmiddeginum hér heima ad dunda sér vid hvad thad sem manni mogulega dettur í hug.

Á fostudaginn komu hingad til mín thrír adrir skiptinemar, tveir strákar sem búa í Mendoza sem er borg hér í Argentínu og svo tvíburasystir annars theirra sem er í Bólivíu. Thau hofdu haft samband vid mig thar sem thau voru á ferdalagi sem AFS samthykkti ekki nema med thví skilyrdi ad thau gistu hjá odrum AFS fjolskyldum. Ákvad ad sýna theim svona thad sem helst er ad sjá hér í borg, sem er svo sem ekki sérlega mikid, áin og midbaerinn. Svo seinnipartinn var haldid nidur ad Biguá klúbbnum vid ánna thar sem fjolskylda mín eru medlimur og vid settumst thar nidur, spjolludum og syntum í ánni. Ég med minn medfaedda haefileika til ad eydileggja farsíma ad sjálfsogdu gleymdi ad fjarlaegja símann minn úr vasanum ádur en ég fór ad synda svo ég synti tharna korter eda svo med símann í vasanum. Kom svo uppúr, blótadi heimsku minni og hófst handa vid ad rífa símann í sundur til ad thurka hann. Svo var haldid í baeinn thar sem vid roltum um góda stund og endudum svo aftur heima.

Í gaer (laugardag) baud ég svo krokkunum hvort thau vildu prófa kayjakródur thar sem ég átti tíma sem ég vildi helst ekki missa af. Theim leist svona líka vel á thad og vid fórum strákarnir nidur ad ánni um morguninn en Eva (stelpan ad sjálfsogdu) hélt frekar í baeinn med host-mommu minni sokum hressilegs sólbruna.

Var ad vanda mjog gaman í ródrinum og eftir thad thurftum vid ad bída gódan klukkutíma eftir ad vera sóttir svo aftur stungu menn sér til sunds, ad thessu sinni farsímalausir. Á thessum klukkutíma baettist ég í hóp fólks med hressilega sólbruna og sit hérna nú, vel bronzadur á koflum en mest megnis raudur.

Annad thad sem vid gerdum er vart frásogufaerandi svo ég faeri ykkur engar frásogur af thví og ég verandi eins utan vid mig og ég er tók ad sjálfsogdu engar myndir.

Já svei mér thá sídan er vika í jólin. VIKA. Get ekki sagt ad ég sé beint kominn í fýlinginn, hvergi eru jólaljós, thad er yfir 30 stiga hiti og ég er sólbrunninn, s.s. lítid sem minnir á thau íslensku jól sem ég á ad venjast, eda ollu heldur ekkert. Jólatré fjolskyldunnar er ad vísu komid upp en thad minnir ekki frekar en annad á jólin thar sem thad er 30 cm og stendur á stofubordinu vid hlidina á sjónvarpinu. Verdur engu ad sídur skemmtilegt ad upplifa jól hérna og kynnast fleiri hlidum heimsins thó ég muni óneitanlega sakna ykkar mínir kaeru áhangendur.

Jaeja ég er thá maettur aftur med blogg eftir dágott hlé. Hef verid ad sýsla ýmislegt upp á sídkastid en thannig séd ekkert stórkostlega skemmtilegt til frásagnar (nema thá audvitad ástaeda faerslunar, bíddu bara í smá stund og thú faerd ad vita allt um thad).

Thar sem ég er á sudurhveli jardar thá eru allar árstídir ad sjálfsogdu ofugar vid thaer sem eigum ad venjast. Thar af leidandi gaetum vid sagt ad núna vaeri 21. maí á Íslandi, ef thad er eitthvad vit í thví, en thad er ad sjálfsogdu ekkert vit í thví thar sem thad eru ekki ofugar dagssetningar. Thad sem ég er ad reyna ad segja er ad thad er svo gott  sem komid sumar. Thad vill svo skemmtilega til ad allur heimurinn virdist hafa tileinkad sér fyrirbaeri sem gengur undir nafninu "Sumarfrí" og er ákaflega ánaegjulegur tími ársins og thar sem ég er eiginlega kominn í sumar get ég med bros á vor sagt ykkur ad thetta er sídasta vikan mín í skólanum fyrir sumarfríid. Svo á sama tíma og thid, mínir elskulegu lesendur, hefjid próflestur og sitjid inni allan daginn í sjálfsvorkunn og omurleika getid thid hugsad til mín sem syndi í ánni, tek thví rólega, ferdast og drep tíma minn vid álíka ánaegjulegar athafnir.

En thá er komid ad thví sem ég aetladi ad segja frá, Pernocte eins og fyrirsognin segir.

Thannig er thad nú ad í gaerkvoldi var "pernocte" í skólanum mínum fyrir 4. og 5. árs nema. Pernocte er thegar krakkarnir koma saman og dunda sér vid hitt og thetta og sofa eina nótt í skólanum. Já ég veit, thetta hljómar svolítid barnalega og thad var líka thad sem ég hugsadi fyrst, en ákvad engu ad sídur ad skella mér. Ég komst svo ad thví ad thetta var einstaklega barnalegur vidburdur, mikid um leiki og thess háttar. En thad sem kom mér á óvart var ad stemmningin var bara alveg mognud. Allir bara leyfdu sér ad vera bornin sem vid erum og engin var med nein tilbrigdi ad thykjast vera eitthvad of stór fyrir svona kjánaskap. Svo ég eyddi nóttinu í ýmiskonar leiki, svo sem poka-hlaup, stóladans og leik sem fólst í thví ad leita ad litlu nammi í stórri skál af hveiti, án handa ad sjálfsogdu, sem á endanum braust út med hveiti-strídi med tilheyrandi subbuskap en ollum virtist bara standa á sama um thad. Eftir hveiti strídid var svo leikur sem fólst í ad skrída undir bekki og príla yfir bord, allt saman blindandi og í hveiti hrúgunum á gólfinu. Thegar thessu var ollu lokid voru allir ordnir skemmtilega skítugir og sódalegir og vid skemmtum okkur vid ýmislegt thad sem eftir var kvolds, ordaleiki medal annars thar sem ég stód mig med háttvirtri skomm thar sem ég átti nóg med ad hugsa um ord til ad segja og hafdi ekki tíma til ad fatta plottid og var thví vinsaelt adhlátursefni ásamt nokkrum odrum sem voru ekki med fattarann í lagi og hofdu thví midur ekki somu afsokun og ég ad tala ekki reiprennandi.

Ad lokum, kl. 6 í morgun ákvad ég bara ad fara heim í stad thess ad sofa á gólfinu thar sem allur skemmtilegi hlutinn var búinn og í raun thad eina sem var eftir var um 2ja tíma svefn og morgunmatur. Svo ég fékk far med félaga mínum sem gerdi thad sama og svaf svo hérna heim til kl. 17 í dag.

"Lo mejor es siempre seguir siendo niños..."

eda "Thad er best ad halda alltaf áfram ad vera born" sem stód í mida sem mér var afhenntur af skólanum seinni part kvoldsins.

Kv. Kristján

Ég var víst búinn ad lofa bloggi svo hér hafidi thad Svo sem vodalega lítid í fréttum thessa dagana, bara skóli og hversdagsleiki eins og sídast... Áhugaverdir hlutir sem hafa komid uppá eru eftirfarandi:

 Á mánudaginn var voda voda snidugur kennari í skólanum sem tók sig til og taladi eins og 10 mín fram yfir tímann... thar af leidandi var ekki pláss í skólabílnum thegar ég kom út og um 20-30 mínútur í thann naesta. Ég var med tónlist og hugsdadi med mér ad ég nennti nú ekki ad standa í thessu og ákvad bara ad labba heim, um hálftíma gongutúr... Kominn hálfa leid var nú farid ad blotna saemilega í bolnum mínum... um 30 stiga hiti eda svo. En jaeja kem heim og er spurdur hvad tók mig allan thennan tíma... "Ég labbadi, var ekki pláss í skólabílnum og nennti ekki ad bída"... Thá komst ég ad thví ad thad var ekki sérlega gód hugmynd thar sem hverfid sem ég labbadi í gegnum er víst langt thví frá ad vera oruggt, eiginlega bara nokkud haettulegt, ég tala nú ekki um ef madur lítur út eins og thad sem madur er: íslendingur med flott úr og mp3 spilara. En jaeja thad fór ekki verr en thad ad ég svitnadi allsvakalega í hitanum.

Á fimmtudaginn var starfsdagur í skólanum, afskaplega vel thegid og fór út á lífid midvikudagskvoldid...

Skóli og venjulegheit á fostudaginn og út á lífid...

Laugardagurinn rólegur, og asado ad venju um kvoldid.

Dagurinn í dag venjulegur líka, skellti mér smá stund med Matí "A La Barda" ad hjóla... Og erum núna ad fara í casinoid ad borda med einhverjum vidskiptafélogum Horacio... einhver "gringo" frá Hollandi og eitthvad.

 4000 gestir á sídunni minni

Ekki meira ad sinni, hasta luego

 Kv. Krissi

Meira af nýjum myndum voru ad detta inn og loford um blogg einhverntímann í vikunni.

Kv. Krissi

Nenni ekki ad blogga og ekkert sérlega merkilegt ad ske svo ég segi ykkur bara ad ég var ad demba myndum á

www.flickr.com/photos/kristjanps

kv. kristján

Eitthvad farid ad faekka faerslunum hérna... enda bara hversdagsleikinn sem er svo sem dags daglega ekki frásogu faerandi.

Nú eru tveir mánudir sídan ég yfrgaf klakann og hafa lidid alveg ótrúlega hratt. Thegar ég kom var hérna kallt og frekar grámyglulegt en nú er komid vor og vedrid er alveg frábaert. Sumarid er ekki komid svo thad er alveg passlega heitt... yfirleitt milli 20 og 25 grádur og ekkert of heitt. Reyndar rignir í augnablikinu eldi og brennisteini med tilheyrandi thrumum og eldingum. Eiginlega í fyrsta sinn sem rignir almennilega sídan ég kom, hafa komid einhverjar suttar smá skúrir en aldrei almennileg rigning. Svo er líka logn svo thad er ekki eins og rigningin heima sem virdist stundum fara upp á vid.

Annars er allt hid besta ad frétta... Fer tvisvar í viku í spaensku tíma og er svona ad dunda mér vid hitt og thetta bara eins og madur gerir. Farinn ad lesa talvert mikid, adallega í skólanum til ad drepa tímann og svona... Finni einhver til gódmennsku í hjarta sínu er honum velkomid ad senda mér íslenskar baekur, ég á adeins hálfa eftir og er ekki svo mikid faer um skáldsagnalestur á spaensku (enn sem komid er í thad minnsta).

Helgin var mest megnis róleg hérna annars... Fór út med strákunum á fostudaginn í eitthvad risa afmaeli en thad var ekki sérlega skemmtilegt thar sem ég thekkti ekki marga thar og svonal. Ég og Matí voknudum sídan kl. 7 um kvoldid á laugardaginn okkur bádum til mikillar furdu. Tókum thví svo bara rólega, skelltum okkur í bíó og svo á sunnudaginn var grillveisla heima hjá "tío" (fodurbródir) thar sem vid vorum mest allan daginn... Svo ég gerdi lítid annad en ad borda á sunnudaginn, og thad var alveg stórskemmtilegt.

Jaeja ég er farinn ad borda. Sael ad sinni.

Kv. Krissi

Jaeja thá er ég snúinn aftur til míns heima og er ekki á leidinni í annad ferdalag á naestunni.

Fór sídasta thridjudag til San Martín sem er borg í Andes fjollunum. Fór med Matí og einum félaga okkar El Flaco (heitir í raun Eziekel). Tókum rútu um kvoldid og vorum komnir um hálf 6 leitid til San Martín. Svo drosludumst vid upp í húsid sem vid fengum lánad hjá einhverju vinafólki Flaco og sváfum til 8 og fórum á bretti.

Fórum á bretti midvikudag, fimmtudag og fostudag og svaedid er hid thokkalegasta og vid skemmtum okkur konunglega.

Braut reyndar brettid mitt (aftur) og svo virdist sem vidgerdin hafi ekki verid jafn dásamleg og ég hélt thar sem hún entist um klukkutíma... svo thad var ekki hresst.

Svo var ad sjálfsogdu kíkt á naeturlíf borgarinnar fostudag og laugardag sem var einnig ekki svo galid.

Annars fór ferdin stórtídindalaust og fórum til baka í gaer (sunnudag).

Myndir detta inn á www.flickr.com/photos/kristjanps á morgun

Kv. Krissi

Danni nú faerdu myndirnar thínar!!!!

Búinn ad opna myndasídu:

www.flickr.com/photos/kristjanps

Jaeja thá er lidid soldid sídan ég bloggadi sídast. Ástaedan er sú ad ég hef verid sidustu vikuna í Buenos Aires (og er reyndar enn). Fór á fostudaginn á samt árgangnum mínum úr skólanum hingad ad skoda háskóla og hitt og thetta.

Byrjadi á 14 tima rútuferd med tilheyrandi svefnleysi daginn eftir. Helgin var frábaer, bara slakad og borgin skodud, adallega midbaerinn og La Boca hverfid, sem ég hafdi reyndar séd ádur, baedi. En var engu ad sídur mjog gaman thar sem thad gafst meiri tími í thetta skiptid auk thess sem ég var med krokkunum sem flest oll thekkja ágaetlega til.

Fengum reyndar ekki hostel fyrir alla á einum stad svo ég er hér med einhverjum 14 krokkum og restin er á odrum stad, sem er bara mjog thaegilegt, rólegra hérna og held ég skemmtilegri stemmari. 

Vikan hefur svo thotid hjá án minnar vitundar nánast. Vid erum búin ad skoda fullt af skólum og sofnum, borda mikid og versla smá. Fórum einnnig sem gestir í vinsaelan sjónvarpsthátt hérna, nokkud svipadur Jay Leno, nema sídhaerdur, gráhaerdur asni sem stjórnar honum og thátturinn er alveg drepleidinlegur. Mér og Juanma (bekkjarfélagi) finnst thad, tveir af ollum hópnum en thetta var engu ad sídur skondid og ég kom í sjónvarpinu (jey )

Annars eru engin stórtídindi úr ferdinni, allir lifandi, enginn raendur, enginn tíndur og ekkert vesen á neinum.

Eeeen ég er soldid ad einoka tolvuna hérna á hostelinu eins og er svo thetta verdur ekki lengra ad sinni.

Kv. Krissi